JEUGD


Vlaming zijn kreeg ik mee van  de familie van mijn grootmoeder en moeder. Op bijgaande foto uit de oude doos prijkt de Vlaamse leeuw op het huwelijksfeest van mijn grootoom. Mijn grootmoeder staat tweede van rechts.


Ik werd geboren in West-Rozebeke op 31 augustus 1957 en kende na enkele jaren in Duitsland gewoond te hebben een onbezorgde en heerlijke jeugd in Sint-Michiels, achter het Boudewijnpark. Een park dat toen nog een echt speelplein was, met voetbalvelden en een vijver waar je als jongere gratis mocht vissen.


Ik woonde  samen met mijn ouders, Lena Gallein en mijn intussen overleden vader Jan Desender  en vier broers (Omer, Johan, Joost en Luc) in de Stokveldelaan. Telkens als ik nu nog passeer besef ik hoe mooi deze jaren geweest zijn. We gingen naar de gemeenteschool afdeling Sint-Godelieve. Ik kreeg er ondermeer les van Wilfried Verhaeghe die later nog directeur werd.


Na de gemeenteschool trok ik naar het Sint - Lodewijkscollege om vier jaar later te verhuizen naar het Koninklijk Atheneum in Brugge. Vele jaren later werd ik lid van de inrichtende macht van het College. Na het atheneum ging ik naar de Universiteit Gent en studeerde (?) er rechten tussen 1976 en 1981. Dit was ook de periode waarbij ik  actief werd in de Volksunie in Brugge en waar ik ondermeer Erwin Priem en Pol Van Den Driessche leerde kennen. Jammer dat de Volksunie een droevig einde kende. We hadden alvast een fantastische bende in Brugge en komen nu na al die jaren terug samen in de Brugse N-VA.


WERKEN


In 1981 studeerde ik af als licentiaat in de rechten en begon te werken als juridisch adviseur op het kabinet van minister van Onderwijs, Daniël Coens. Eén van de grootste mensen die ik ooit mocht ontmoeten. Een echte West-Vlaming die me leerde dat je enkel door hard te werken en vooral door koppig te zijn, resultaat kan bereiken. Ik groeide door in de Belgische en later Vlaamse administratie, werd uiteindelijk administrateur –generaal van DIGO om na een periode als adjunct-kabinetschef te eindigen als algemeen directeur van de KHBO. Onder mijn leiding werden de voorbereidingen getroffen voor de nieuwbouw in Sint-Michiels. Ik bleef het project leiden tot en met de opening van de aanbestedingen voor de werken. Daarna scheidden onze wegen. Ik ben evenwel fier dat ik een belangrijke bijdrage heb mogen leveren aan de realisatie van deze fantastisch mooie campus. In Oostende kon onder mijn impuls het Vlaams Luchtvaartcentrum gebouwd worden op de luchthaven in Oostende en werd deze unieke opleiding verder uitgebouwd. Onderwijs blijft mijn ding!


Ik was ook gedurende meerdere jaren actief lid van de inrichtende machten van het Sint-Lodewijkscollege, het VTI-Brugge, het Instituut voor Voeding in Ter Groene Poorte en was vorig jaar ambassadeur van Syntra-West in Brugge.


Intussen was ik ook begonnen aan een samenwerking met mijn jongste broer Luc. Dit was een vraag van mijn moeder die vond dat ik als jurist Luc kon bijstaan in zijn ondernemingsdrang. Een meer echte ondernemer ‘pur sang’ zul je waarschijnlijk niet vinden. Jammer want we kunnen er in Vlaanderen meer van zijn kaliber gebruiken. Het begon in het Brugs Motorenbedrijf in 1991. Een bedrijf dat onder zijn impuls uitgroeide tot een toonaangevend bedrijf in onze regio. In 1998 begonnen we aan een nieuw avontuur met Electrawinds waar me met onze vrouwen aan de doopvont stonden van een mooi verhaal. Veertien jaar later is Electrawinds uitgegroeid tot een multinationaal bedrijf, actief in veertien landen met 280 medewerkers. Luc is er nog altijd de Afgevaardigd Bestuurder en de inspirerende kracht. Zelf ben ik bestuurder en van lid van de directie. Het is een voorrecht om dit te mogen ervaren.


FAMILIE


Op 10 juli 1982 huwde ik met Patricia Callewaert eveneens uit Sint-Michiels. Patricia werkt thans als verpleegster.  We hebben drie kinderen: Annelies, Elisa en Pieter. Dan krijg je ook twee schoonzonen bij  en later vermoedelijk ook nog een schoondochter. In november van vorig jaar werd  Liam, mijn eerste kleinkind geboren. Een ongelofelijke ervaring…..


VRIJE TIJD

Als sporter was ik geen hoogvlieger. Ik ben altijd een clubzot geweest en kon actief genieten van de hoogdagen onder Ernst Happel. Nu nog altijd ben ik een trouw bezoeker van de Club waar mijn broer Joost Desender  assistent trainer is.

Een Clubzot zeker, maar met een bijzonde groot respect voor wat Cercle de voorbije jaren onder leiding van Frans Schotte gerealiseerd heeft! Doodjammer dat ze dit seizoen de play-offs in de A reeks gemist hebben.


Zelf heb ik altijd basketbal gespeeld. Eerst bij Avanti Brugge, later bij BBC Sint-Michiels,  Racing Brugge,  Ruddervoorde  en Jupiter Sint-Andries.  Ik was ook een tijdje bestuurder en zelfs even voorzitter bij BAC Sijsele. Thans zit ik wekelijks op de tribunes bij Telenet Oostende, waar ik sinds dit seizoen deel uitmaak van het bestuur.






En om te eindigen: als ik nog even de tijd heb lees ik graag, geniet ik van een glas rode wijn en ben een verwoed Harley-Davidson rijder. Een passie die ik deel met mijn vrouw! 



POLITIEK

Eindigen ?, Nee. Ik heb de ambitie om samen met een enthousiast Brugs N-VA team het thans waar te maken als bestuurder van de mooiste stad in de wereld. Het is tijd voor verandering, ook in Brugge. Of zoals Bob Dylan het zo mooi zingt: ‘the times they are a- changing.